رسانه 24
رسانه 24

شبیه خانه‌ای که زنی دوستش دارد.



شبیه خانه‌ای که زنی دوستش دارد.

درخواست حذف اطلاعات

خبر کوتاه بود. مثل همه‌ی خبرهای بد. یا خبرهایی که می‌ترسی بد باشند. نمی‌شود طول و بسطشان داد. برای اینکه حواس خودم را پرت کنم شروع به مرتب خانه. لباسها. ظرفها. گلدانها. گلدان نارنجی تازه را در بالکن آویزان . آن یکی را گذاشتم بالا. برگهای پتوس آویزان شد. نگاه به برگها. نه نباید فکر کنم. رختهای شسته را آویزان . ملافه‌ها را عوض . ملافه‌های تمیز را تا و گذاشتم توی کشو. تخت را جمع . ‌ها را زدم کنار. پایم را گذاشتم روی شعاع نور. لاک سرخ لب پر شده بود. کاش استن داشتم که لاک کهنه را پاک کنم و لاک تازه بزنم. کاش می‌شد که فکر نکنم. کاش آنقدر کار داشتم که تا شب حواسم پرت می‌ماند.

دیگر اما کاری برای من نمانده بود. خانه در صلح زیر آفتابش لمیده بود. گیاهها سیرآب بودند. گلدان تازه روی بندش تاب می‌خورد. خانه شده بود شبیه خانه‌ای که زنی دوستش داشت.

در را که بستم فکر دوستش دارم؟ نمی‌دانستم. بعد از این همه سال هنوز نمی‌دانستم. می‌خواستم در را باز کنم و دوباره زل بزنم به نور و برگ و نارنجی و بفهمم دوستش دارم یا نه. باز ن . برگشتم به خانه‌ی خودم. خانه‌ای که مطمئن بودم دوستش دارم. خانه را خاک گرفته بود و تمام گلدانهایم تشنه بودند. دیگر آنقدر کار داشتم که وقت نکنم لاک لب پر را درست کنم. دیگر خبر بد را می‌شد هزار جا قایم کرد. هزار جای تازه زیر هزار برگ تشنه، کنار لباسهای نامرتب، پشت کتابهای نخوانده، رختهای نامرتب، اسباب‌بازیهای روی زمین...